“ANNEMİN KANATLARI ALTINDA” DÜNYA EN GÜVENLİ YER ÇÜNKÜ…
İnsanın küçük bir çocuğu olunca eski korkularını yeniden hatırlıyor. Evde, karanlıkta odasında uyumaya çalışırken olur olmaz yerde beliren gölgelerden, bir anda duyduğu tuhaf seslerden bir anlam çıkarıp nasıl korktuğunu kendi çocuğu da bunları yaşayınca daha iyi anlıyor. “Annemin Kanatları Altında”, Japon yazar Xu Dainan’ın o korkuları anımsattığı, karanlıktan korkanların hikayesi. Yani aslında hepimizin…
YAZI: NİLÜFER TÜRKOĞLU
nilufer@ajandakolik.com
Ketebe Çocuk’un 2024 yılında yayımladığı son çocuk kitaplarından biri “Annemin Kanatları Altında”. Elif Kurtulmuş’un Türkçeye kazandırdığı Xu Dainan’ın dilimize çevrilen ilk kitabı. Li Qintong’un birbirinden yalın ve sempatik resimleriyle kitaplıkta yer bulan “Annemin Kanatları Altında”, uykuya dalmak üzere olan bir çocuğun olur olmaz sesler duyduğu, gölgeler gördüğü bir gecenin anlatısı…
O gün de her günkü gibi dişlerini fırçalayan, banyo yapan, pijamalarını giyip yatağa giren küçük kız, annesinin iyi geceler deyip ışığı kapatmasıyla duvarın diğer tarafından sesler duymaya başlar. Çocuğun hayal dünyası devreye girer ve tüm bu seslerin canavarlara ait olabileceği düşüncesine kapılır. Şu cama sürtünen şey de bir canavarın eli olabilir pekala?
“Anne!” diye seslendiğinde annesi hemen kapıda belirir. Kaygılı sesiyle camda kocaman bir el olduğunu söyler. Annesi çocuğun endişelerini hemen geçirir. O gölgenin aslında üst komşunun bitkisinin gölgesi olduğunu söyler, perdeyi çekerek gösterir.
Küçük kız dışarıda korkulacak bir şey olmadığını düşünerek kendisini sakinleştirmeye çalışır ama annesi her odadan çıktığında yine o sesi duymaya başlar, gölgeler de yine belirmeye… Ona göre sanki canavar, annesi odadayken susuyor, saklanıyor, o gidince de ortaya çıkıp onu rahatsız ediyor ve hatta korkutuyordur.
Kızını yatıştırmak için her defasında odaya gelen anne, en sonunda cama kızıyla birlikte yaklaşarak sesin nereden geldiğini anlamaya çalışır. Görünürde hiçbir şey yoktur ama sesi yine duyarlar… Bu defa birlikte… Annesi sesin nereden geldiğini anlamıştır. Kızına gece kuşlarının sesi olduğunu söyler ve şöyle der: “Gece olunca gökyüzünde süzülüp insanları korurlar. Tıpkı yavrularını koruyan anne kuşlar gibi, onlar da insanları kanatlarının altına alır.”
Küçük kız o vakitten sonra bir daha korkmaz. Mışıl uykularına huzurla dalar. Annesi, ona yine korkarsa kendisine seslenebileceğini söyler… Ama bu defa seslenen olmaz. Çünkü küçük kız biliyordur, annesinin kanatları altında güvendedir.
İnsanın küçük bir çocuğu olunca eski korkularını yeniden hatırlıyor. Evde, karanlıkta odasında uyumaya çalışırken olur olmaz yerde beliren gölgelerden, bir anda duyduğu tuhaf seslerden bir anlam çıkarıp nasıl korktuğunu kendi çocuğu da bunları yaşayınca daha iyi anlıyor. “Annemin Kanatları Altında”, Japon yazar Xu Dainan’ın o korkuları anımsattığı, karanlıktan korkanların hikayesi. Yani aslında hepimizin…
“Annemin Kanatları Altında”, canavarlara, gölgelere, geceleri ortaya çıkan o tuhaf seslere çelme takan huzurlu bir hikaye… Ama en çok, annelerin varlığını her daim hatırlamak için tatlı bir saygı duruşu…
YORUM YAP
